Lifestyle, Persoonlijk

Afscheid van het kantoor.

Het moment is dan toch echt daar. Ik woon nu bijna een jaar op mezelf en het enige wat ik nog steeds niet allemaal verhuisd heb van m’n ouderlijk huis naar m’n eigen appartementje, is alles wat in m’n kantoortje stond. Wie mij al wat langer volgt, die weet dat ik ongeveer 2 jaar geleden van m’n ouders de kans kreeg om het hobby kamertje van m’n moeder, om te bouwen tot m’n eigen kantoor. Hier kon ik dan ongestoord werken aan m’n webshop en m’n blog, zonder dat al deze spullen ook gestald stonden in m’n slaapkamer. Hier was ik zo blij mee en hoe ik dat heb omgetoverd tot m’n kantoortje is nog terug te zien op m’n youtube kanaal. Maar nu is de tijd toch echt daar.

Het kantoor had ik vooral gekregen om m’n webshop vanuit te runnen en voor opslag daarvan. Ik was hier zo intens blij mee en heb het helemaal omgebouwd tot een mooie werkplek. In de tussentijd is er veel veranderd. Ik woon niet meer thuis en m’n webshop is in de tussentijd gesloten door gebrek aan tijd en het niet meer leuk vinden ervan. Maar veel van de spullen uit die webshop tijd staan nog steeds hier opgeslagen. Zonde van de spullen en van de ruimte.

M’n ouders hebben nooit letterlijk tegen me gezegd dat ik het kantoortje leeg moet halen. Maar als ik aan haar vraag of ze wil dat ik het leeg haal, zegt ze ‘ik zeg niets’. Vooral onder het mom van ‘waar moet je het in vredesnaam allemaal kwijt kunnen in dat appartementje van je’. Daar heeft ze geheel gelijk in, want m’n appartement is niet groot en ik zou eerlijk gezegd ook niet weten waar ik alles kwijt moet. Nu is het natuurlijk een heel groot gedeelte wat moet worden opgeruimd, uitgezocht en weggegooid moet worden, dus dat gaat het al een stuk makkelijker maken. Maar omdat het dus nooit uitgesproken is dat het weg moet, heb ik er dus eerlijk gezegd ook nooit meer naar omgekeken.

Nu ik dit typ zit ik weer even op het kantoortje. Jammer genoeg besef ik me nu eigenlijk pas hoe chill deze werkplek is en waarom ik hier nooit zit op m’n vrije dagen of vrije uurtjes na m’n werk. Ik heb namelijk in het uurtje dat ik hier nu zit te werken zoveel meer voor elkaar gekregen dan dat ik thuis aan de eetkamertafel voor elkaar krijg. Hier heb ik geheel geen afleiding, geen andere taken die ik zie die ik eigenlijk zou moeten doen en geen bank die me uitnodigend roept om op te zitten en tv te kijken. Hier is het stil, heb ik geen gillende kinderen in de wijk en geen luidruchtige buurvrouw die schreeuwt. Zonde dat ik daar nu pas achter kom op het moment dat ik hem leeg moet gaan halen.

M’n moeder blijft maar herhalen dat het niet perse hoeft en er geen haast achter staat, maar ze werd wel erg blij toen we afspraken dat ik mezelf een maand heb gegeven om het leeg te ruimen. Waar ik het allemaal heen ga verhuizen, heb ik nog geen idee van. Ik denk het voor mezelf het belangrijkste nu is om alles uit te zoeken, weg te gooien en te sorteren in verhuisdozen. Als jullie dit leuk vinden om op video te zien, let me know!

Iets waar ik nu dus echt aan moet gaan werken is het creeëren van een rustige werkplek in m’n eigen appartement. Hier zal ik jullie ook van op de hoogte houden door middel van blogpost. Maar voor nu ga ik nog even nadenken hoe ik het leeg ga zien te krijgen hier.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.